Biopsja mapujaca jader

Biopsja jąder to badanie przeprowadzane w planu diagnostycznym (upewnieniu się co do sprawie niepłodności mężczyzny) lub terapeutycznym (pobraniu plemników do zapłodnienia sztucznego – in vitro). Zabieg w jeden sobie jest wygodny dla pacjenta, a ryzyko powikłań jest nieco niewielkie.
Badanie odbywa się w momencie, gdy wcześniej dwa razy potwierdzono brak plemników w spermie mężczyzny (tzw. azoospermia). Przed zabiegiem wskazane jest wykonanie podstawowych badań krwi oraz pomoc z lekarzem anestezjologiem. Sama biopsja trwa krótko – do pół godziny. Stanowi wówczas natomiast badanie dość duże, dlatego zakłada się ją w znieczuleniu miejscowym, a nieraz nawet ogólnym. Po ustąpieniu znieczulenia ból jednak nieco powraca. Czasem pacjentom polecana jest ponad hospitalizacja, wykorzystywana w obiektu profilaktycznym (kontroli jego kształtu zdrowia i dawkowania leków przeciwbólowych).
Cechuje się kilka rodzajów biopsji jąder. PESA polega na poborze nasienia z kanalików najądrza przy pomocy igły. Podczas MESY nadcina się przewód najądrza w celu poboru płynu, który powoduje plemniki. TESE to środek pobrania wycinka z wnętrza w projektu wzięcia spośród niego plemników. Natomiast TESA liczy na nakłuciu przez skórę jądra w obiektu pobrania z niego rozmazu. Tenże z zmianie dzielony istnieje na dwie grup – jedna przeznaczona jest do poszukiwania, a z drugiej dostaje się plemniki.
Jest kilka przeciwwskazań do tworzenia u człowieka biopsji jąder. W sprawy, kiedy w ejakulacie uważają się nawet śladowe ilości plemników jej spełnienie nie jest wskazane. Nawet bowiem małe ilości męskich komórek rozrodczych dają możliwość na pokrycie (dzięki technologii ICSI). Przeciwwskazanie istnieje także występowanie mężczyzny tzw. wytrysku wstecznego. Wówczas wprowadza się plemniki wynikające z moczu. Próbek nie pobiera się i to, gdyby nie ma nadzieje zamrożenia plemników, a następnie wykorzystania ich w ICSI.